Έπειτα από χρόνια εγκατάλειψης, το σχολικό κτίριο στην Αγίου Δημητρίου 125, στη συμβολή με την Ιουλιανού, γέμισε ξανά σήμερα με παιδικές φωνές. Ένα κτίριο που για επτά χρόνια παρέμενε κλειστό και ξεχασμένο επέστρεψε στην εκπαιδευτική ζωή της Θεσσαλονίκης, αυτή τη φορά ως 64ο Νηπιαγωγείο Θεσσαλονίκης.
Με τον αγιασμό για τη νέα σχολική χρονιά και τα εγκαίνια της ανακαινισμένης μονάδας, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί πέρασαν ξανά το κατώφλι ενός σχολείου που είχε κλείσει από το 2019. Στο παρελθόν είχε στεγάσει το 44ο Δημοτικό Σχολείο.
Η επαναλειτουργία του έγινε δυνατή χάρη στη δωρεά της Ελίζας Αλεξανδρίδου, ομότιμης καθηγήτριας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η οποία διέθεσε το ποσό για την ανακαίνιση και τον εξοπλισμό του σχολείου.
Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης στάθηκε ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε η πρωτοβουλία, περιγράφοντας μια συνάντηση που είχε με την κ. Αλεξανδρίδου περίπου οκτώ με εννέα μήνες νωρίτερα.
«Ξεκίνησε από μια σεμνή, αθόρυβη συμπολίτη μας, την κυρία Αλεξανδρίδου, ομότιμη καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η οποία με επισκέφθηκε πριν από κάποιους μήνες στο γραφείο και μου είπε: “Θέλω να κάνω κάτι για την πόλη”. Αθόρυβα».
Όπως εξήγησε, ολόκληρο το κόστος της ανακαίνισης καλύφθηκε από τη δωρεά της, ενώ ευχαρίστησε ιδιαίτερα και τους συνεργάτες του που εργάστηκαν για να μπορέσει το σχολείο να είναι έτοιμο με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων και Βιώσιμης Κινητικότητας Πρόδρομο Νικηφορίδη, ο οποίος είχε εντοπίσει το κλειστό κτίριο και αναζήτησε τρόπο για να επιστρέψει σε χρήση, αλλά και στον αντιδήμαρχο Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης Χρήστο Τζελέπη για τη συμβολή του στην ολοκλήρωση των εργασιών.
Από εγκαταλελειμμένο κτίριο σε σύγχρονο νηπιαγωγείο
Η μεταμόρφωση του σχολείου δεν περιορίστηκε σε μια απλή αισθητική ανανέωση.
Στο εσωτερικό πραγματοποιήθηκαν νέες διαρρυθμίσεις, επισκευές τοιχοποιιών και δαπέδων, εργασίες στατικότητας, ανακατασκευή των χώρων υγιεινής και δημιουργία WC για ΑμεΑ. Αναβαθμίστηκαν επίσης οι ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και η θέρμανση, ενώ εγκαταστάθηκαν συστήματα πυρανίχνευσης, συναγερμού και θυροτηλεφώνου, καθώς και νέες μονάδες κλιματισμού.
Αντίστοιχη φροντίδα δόθηκε και στον αύλειο χώρο. Δημιουργήθηκαν καθιστικά, κερκίδες, πέργκολα, χτιστή βρύση και χώροι παιχνιδιού, τοποθετήθηκε φυσικός χλοοτάπητας, έγιναν νέες φυτεύσεις και εγκαταστάθηκε σύστημα αυτόματου ποτίσματος. Κατασκευάστηκε επίσης ράμπα για την προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία.
Το κτίριο, συνολικής επιφάνειας περίπου 1.222 τ.μ., μπορεί πλέον να φιλοξενήσει περίπου 35 έως 50 νήπια και προνήπια από την ευρύτερη περιοχή.
«Μου δίνει μια χαρά που δεν είχα ξανανιώσει»
Η πιο προσωπική στιγμή της τελετής ήρθε από την ίδια τη δωρήτρια.
Η Ελίζα Αλεξανδρίδου θυμήθηκε την πρώτη επίσκεψή της στον χώρο μαζί με τον Πρόδρομο Νικηφορίδη, όταν το κτίριο ήταν ακόμη εγκαταλελειμμένο.
«Κάποια στιγμή μαζί επισκεφθήκαμε αυτόν τον χώρο, ο οποίος ήταν τελείως εγκαταλειμμένος, και σκεφτήκαμε πώς θα μπορούσαμε να του ξαναδώσουμε ζωή».
Η εικόνα του σχολείου γεμάτου πλέον παιδιά ήταν, όπως περιέγραψε, η ουσιαστική ανταμοιβή της προσπάθειας.
«Πρέπει να σας εξομολογηθώ πως η σκέψη ότι παιδιά που θα φιλοξενηθούν τα επόμενα χρόνια σε αυτό το νηπιαγωγείο θα πάρουν από εδώ το βάπτισμα για την πρώτη γνώση τους, μου δίνει πρωτόγνωρη ικανοποίηση και χαρά, τέτοια που δεν είχα ξανανιώσει. Καταλαβαίνω γιατί αξίζει να προσφέρει κανείς ό,τι μπορεί, και προπαντός για παιδιά σε αυτή την τρυφερή ηλικία. Ελπίζω η δική μου μικρή προσφορά για την πόλη μας να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλους συμπολίτες μας».
Τα λόγια της στράφηκαν στη συνέχεια προς τους ίδιους τους μικρούς μαθητές που βρίσκονταν μπροστά της.
«Να θυμάστε ότι πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Και σε αυτή εδώ την αυλίτσα, με το παιχνίδι μας, να κάνουμε φίλους. Να κάνουμε φίλους και να είμαστε έτοιμοι να βοηθάμε ο ένας τον άλλον, γιατί κάποια στιγμή ίσως χρειαστούμε κι εμείς τη βοήθεια των φίλων μας. Αυτό λέγεται αλληλεγγύη. Έτσι το λέμε εμείς οι μεγάλοι, και θα πρέπει εσείς να το καταλάβετε και να το έχετε στο μυαλό σας. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου η σημερινή μέρα να αποτελέσει μια καλή αρχή για τους μικρούς μας φίλους και, με τη βοήθεια του Θεού, να είναι όλα στη ζωή τους όμορφα, όπως όμορφος είναι σήμερα αυτός ο χώρος».
Απευθυνόμενη και στους γονείς, ευχήθηκε «να δουν μόνο χαρές από τα παιδιά τους», ενώ παρατηρώντας τους μικρούς μαθητές μπροστά της πρόσθεσε:
«Τα προσωπάκια τους, με τα μάτια που λάμπουν εδώ μπροστά μου, νομίζω ότι αποτελούν ελπίδα για τα καλύτερα που θα ακολουθήσουν».
Ο Στέλιος Αγγελούδης απένειμε στην Ελίζα Αλεξανδρίδου τιμητική πλακέτα για την προσφορά της, ενώ στα εγκαίνια παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, οι αντιδήμαρχοι Περιβάλλοντος Βασίλης Διαμαντάκης, Παιδείας Χρήστος Τζελέπης, Πολιτισμού και Τουρισμού Βασίλης Γάκης, ο αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης Κώστας Γιουτίκας, δημοτικοί σύμβουλοι, εκπαιδευτικοί και γονείς.
Ο δήμαρχος σημείωσε παράλληλα ότι η προσπάθεια για τις σχολικές υποδομές δεν σταματά στο 64ο Νηπιαγωγείο, καθώς ο Δήμος Θεσσαλονίκης προχωρά τον σχεδιασμό για έξι ακόμη νέες σχολικές μονάδες.
Για μερικές δεκάδες παιδιά, πάντως, η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε ήδη διαφορετικά: σε ένα κτίριο που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε ξεχασμένο από την πόλη και που, έπειτα από επτά χρόνια σιωπής, επέστρεψε στον λόγο για τον οποίο χτίστηκε — για να γεμίσει ξανά με παιδιά.